سخنی با اهل ادب و فرهنگ

ایران باستان دیرینه های شیرینی دارد برای استفاده هرچه بهتر و سالم تر و صحیح تر از آب و روشنایی و...

آذرالهه یا فرشته نگاهبان آتش پسر اهورا خوانده می شده است 

آتشکده های آذر برزین مهر(در ریوند خراسان)آذر گشنسپ (در کاریان فارس)و آذر فرنبغ(در آذربایجان) هر یک خود مورد احترام بوده اند.

زرتشتیان یعنی پدران باستانی ما احترام خاصی برای روشنایی و آتش قایل بوده اند.

هرگز آن را آلوده نمی ساخته اند.

و آن را مظهری از اهورا و جلوه ای از وجود او می دانستند.

د ر اسلام نیز خداوند مظهر نور شناخته می شده.چنان که در قدیم با دیدن آتش نام اهورا و مهین ایزد آذر را به زبان می آوردند اکنون نام رسول اکرم و صلوات بر او و خاندان پاکش را ذکر می کنند.

آتش آتشکده آذر گشنسپ:یعنی صاحب اسب زورمند نرینه.مخصوص ستایش جنگاروان بوده.

آتش آذر برزین مهر مخصوص کشاورزان.و آذرفرنبغ مخصوص موبدان بوده است.

مردمان قدیم حتی معتقد بوده اند که روح گرشاسب پهلوان نامی دین زرتشت در کرکوی و آتشکده ی بدان نام مانده و برایش سرودی ساخته  بودند:فرخته بادا روش/خنیذه گرشسب هوش: افروخته و روشن باد روی      گرشاسب